„Błąd, niepowodzenie, pomyłka, blamaż, niedopatrzenie, porażka, wpadka, wtopa, fiasko, katastrofa, klęska, klapa, przegrana, zawód, obciach, krach, niewypał, upadek, epic fail, niefart, fuck-up, plama…Widać, że o błędach będzie się tutaj mówić na różne sposoby. Wszystko po to, żeby pokazać jak:
– uczyć się na własnych błędach,
– zabezpieczać się przed błędami
– uczyć się na własnych błędach,
– zabezpieczać się przed błędami
– przechodzić przez porażki
– mylić się szybko, by poprawiać swoje działania,
– budować w sobie wytrwałość względem niepowodzeń i nastawienie na rozwój.
– mylić się szybko, by poprawiać swoje działania,
– budować w sobie wytrwałość względem niepowodzeń i nastawienie na rozwój.
– budować kulturę organizacyjną akceptującą niepowodzenia,
– popełniać błędy z premedytacją, by rozwijać swoją organizację.
Błędy mogą być najlepszą podstawą uczenia się, niepowodzenia – kursem motywacji i determinacji, a wkurzenie, że coś jest „nie tak”, impulsem do odkryć i innowacji. Musi być tylko spełniony jeden warunek: poczucie bezpieczeństwa. Jeśli w Twojej firmie, zespole jest klimat zaufania, atmosfera prawdy, możecie ujawniać trudności i szukać ich przyczyn i rozwiązań, a nie „winnych”. Żeby uczyć się ze swoich porażek, potrzebujemy także zaufania do siebie, wiary w siebie i płynącej z nich uczciwości wobec siebie. Proste? Jeśli tak, jesteś gotowy/a do lektury tej świetnej książki. Jeśli nie, nawet zajrzenie do niej to błąd 😉
Jacek Santorski, Akademia Psychologii Przywództwa ” – z notki wydawniczej.